Síðasti séns

Bara einn póstur kominn í ágúst! Mér finnst það nú ótrúlega lítið og aumingjalegt og ætla að reyna að bæta úr því á síðustu stundu. Nú eru tvær vikur frá því að sumarfríinu dásamlega lauk og alvara lífsins tekin við. Ég ræðst ekki á garðinn þar sem hann er lægstur því ég tók að mér yndislegan en alveg ótrúlega fjölmennan annan-bekk í vetur. Þetta eru 25 dugleg og mjög mislangt komin sjö ára börn. Ég vona svo sannarlega að mér takist vel upp með þessi börn.

Ég hlakka svo til í fyrramálið þegar prjónakaffið í Ömmu mús byrjar aftur eftir sumarfrí. Það er svo notalegt að sitja í góðra kvenna hóp, spjalla, prjóna og hlusta. Ég verð líka að muna eftir að skila málbandinu sem ég fékk lánað og gleymdi að skila síðast þegar við hittumst í vor.

Góð tilfinning

Unglingurinn minn ákvað að prófa að flytja að heiman í sumar og leigði sér litla einstaklingsíbúð í næsta hverfi með vinkonu sinni. Þær bjuggu þar í sátt og samlyndi í tvo mánuði í sumar en núna er þessi elska flutt aftur heim og ég verð að segja að það er góð tilfinning. Við skruppum saman í bæinn í dag og enduðum ferðina á kaffihúsi. Mikið er gott að gera eitthvað notalegt með dætrunum, bæði báðum saman og eins í sitthvoru lagi.