þriðja helgi í aðventu

Þriðja og næstsíðasta helgi fyrir jól er búin, samt finnst mér eiginlega að næsta helgi sé jólahelgin, hálfgert svindl þegar jólin lenda svona alveg ofan í helginni. En við fórum af stað með metnaðarfulla dagskrá í gærmorgun þar sem við höfum bara tekið því rólega hingað til, horft á sjónvarpið út í eitt og svoleiðis huggulegheit. Ég hef bara ekki haft orku í meira því nemendur mínir eru orðnir svo spenntir að bíða eftir jólunum að öll mín orka fer í að halda skipulaginu og passa að ekki fari allt úr böndunum. Með góðri hjálp heimilismanna tæmdist listinn næstum því, aðeins tvö atriði eftir í tiltekt og ég náði ekki að fara út í búð. Sæta spætan og ég vorum einar heima á laugardagskvöldið og ákváðum að baka eina smákökusort. Ohh það er svo gott að fá svona gæðastundir með börnunum sínum.

Fjúff, löng og ströng helgi að baki og þá eru bara fjórir kennsludagar eftir!!! Á morgun eru svo tónleikar unglingsins og síðasti tíminn í frönsku. Örfáar jólagjafir eftir en ég er búin að ákveða hvað það á að vera að mestu svo það þarf bara að sækja.

Aðventan

Þá er aðventan gengin í garð með dimmum dögum og kertaljósum. Jólaskreytingar potast upp með hraða snigilsins, ég skil ekki hvað ég er róleg í þessu þetta árið. Ég hef miklar áhyggjur af því að ég er ekkert farin að baka ennþá, er að vísu búin að baka úr einum pakka úr IKEA en það er nú varla hægt að telja það með. Aðventukransinn er einfaldur þetta árið eins og síðustu ár, er ekki mikil kransatýpa. Ætla samt að búa til einn útikrans úr greni og berjum úr garðinum, komin vika síðan ég keypti grenið!
Dagarnir í vinnunni eru krefjandi svo ekki sé meira sagt þegar skjólstæðingarnir eru að missa sig úr spenningi.

Sæta spætan bað mig að prjóna háa ullarsokka fyrir vetrarskóna sem hana langar að kaupa. Ég var svo heppin að eiga tvær dokkur af jurtalituðu kambgarni frá Hespu og ákvað að prjóna sokkana frá tá og upp til að nýta garnið eins og kostur er. Bláa bandið er hælbandið en ég geri alltaf hælinn eins og þumal.

Svo er ég með þetta sjal á prjónunum og þegar það klárast langar mig að prjóna mér pils, þykkt og gott pils sem hægt er að klæðast utan yfir göngubuxurnar mínar.

Haustfrí

Haustfrí í góðu veðri er nú ekki alslæmt. Við mæðgur fórum í keilu í morgun með G litlu systur og hennar börnum. Það er nú huggulegt að vera búin að fá keilusal svona nálægt heimilinu, alveg spurning hvort hann verður ekki notaður nokkrum sinnum í náinni framtíð. Sæta spætan ætlaði nú ekki að þora að taka þátt, hún er alltaf svolítið óörugg þegar hún prófar nýja hluti, er hrædd um að vera léleg. Þetta gekk nú samt alveg ágætlega hjá henni miðað við fyrsta skipti.

Ég er að reyna að vanda mig að fríið (sem er í raun sumarfríið mitt) fari ekki bara í heimilisstörf. Ég þarf að hvíla mig eftir törnina í síðustu viku en þá voru foreldraviðtöl á föstudeginum og svo kosningavinna á laugardeginum. Ætli sé ekki best að læra fyrir frönskuna og prjóna. Nú er ég búin með Selbu húfuna sem ég byrjaði á í lok september sjá, hér á Ravelry. Næst ætla ég að prjóna sjal úr garni sem ég fékk í pakkaleik í prjónaklúbbnum um síðustu jól.

Haustið

Mikið finnst mér nú helgarfríin yndisleg, jafnvel þó heilu og hálfu dagarnir fari í heimilisstörf og annað ámóta lítið spennandi. Þegar heimilisstörfin voru komin vel á veg í gærmorgun fengum við Tinni okkur göngutúr um Grafarvoginn. Við gengum 5,8 km í yndislegu haustveðri, þurru og sólríku, sem var merkilegt því rétt áður og rétt á eftir göngutúrnum var hellidemba. Nú eru liðnar 6 vikur af skólaárinu og ég er farin að ná andanum. Það er alveg ótrúlega mikill munur að kenna 2. bekk eða 4. bekk eins og ég var með í fyrra. Við höfum t.d. "hellum niður daginn" á næstum hverjum degi í nestistímanum í 2. bekk sem getur verið ansi þreytandi til lengdar.

Ég er að prjóna mér húfu úr mjúku eðalgarni frá Drops, ég er rúmlega hálfnuð með hana og klára hana örugglega mjög fljótlega. Það kom mér á óvart þegar ég fór að setja prjónaverkefnin mín inn á Ravelry hvað ég er búin að gera mikið undanfarin ár. Mér fannst þetta ekki neitt neitt en svo þegar maður safnar þessu á einn stað þá sé ég að ég hef bara verið nokkuð dugleg (klapp á bakið).

Síðasti séns

Bara einn póstur kominn í ágúst! Mér finnst það nú ótrúlega lítið og aumingjalegt og ætla að reyna að bæta úr því á síðustu stundu. Nú eru tvær vikur frá því að sumarfríinu dásamlega lauk og alvara lífsins tekin við. Ég ræðst ekki á garðinn þar sem hann er lægstur því ég tók að mér yndislegan en alveg ótrúlega fjölmennan annan-bekk í vetur. Þetta eru 25 dugleg og mjög mislangt komin sjö ára börn. Ég vona svo sannarlega að mér takist vel upp með þessi börn.

Ég hlakka svo til í fyrramálið þegar prjónakaffið í Ömmu mús byrjar aftur eftir sumarfrí. Það er svo notalegt að sitja í góðra kvenna hóp, spjalla, prjóna og hlusta. Ég verð líka að muna eftir að skila málbandinu sem ég fékk lánað og gleymdi að skila síðast þegar við hittumst í vor.

Textílgarnssláin tilbúin

Ég var að klára að prjóna textílgarnsslána mína, júhú. Ég er svo hræðilega lengi að prjóna (mest út af því að ég hangi öll kvöld í tölvunni í stað þess að nota tímann til að prjóna), ég byrjaði á þessari einföldu flík í ágúst í fyrra þegar prjónaklúbburinn minn fór á kynningu á Textíl-garni en það er lítið heimafyrirtæki sem selur gæðagarn á góðu verði. Ég notaði prjónamerki til að ég þyrfti ekki að telja á milli í úrtökunum og var svo snjöll að gleyma að taka eitt úr þegar ég var komin að hálsmálinu. Mér finnst það samt svolítið flott og er að spá í að hafa bara merkið þarna.

Nú eru aðeins örfáir sólarhringar í Ítalíuferðina mína og ég að verða heldur betur spennt. Búin að skoða veðurspána fyrir svæðið og það spáir um 30°C hita og sólskini flest alla dagana, sem er svona í það heitasta fyrir minn smekk en þar sem við verðum uppi í fjöllum mest allan tímann vona ég að þetta verði bærilegt.

Sumarfríið mitt langþráða hófst um hádegi í gær og svo byrja ég aftur að vinna 12. ágúst þannig að framundan eru tveir heilir dásamlegir mánuðir sem verða örugglega notaðir í einhver skemmtileg verkefni.

Æsingur

Tveir mánuðir frá síðustu færslu. Það er búið að vera alveg ótrúlega pakkað að gera sl. vikur. Ég er auðvitað að vinna rúmlega 100% vinnu sem tekur nú sinn toll, ég ákvað að fara í frönsku því heimasætan byrjaði í frönsku og svo er ég að reyna að klára margmiðlunarnámið mitt og er í tveimur áföngum þar, samtals 11 einingum. Það er því ekki mikill tími til að gera eitthvað annað.

Ég er nú samt byrjuð að láta mig hlakka til ferðarinnar minnar til Ítalíu í sumar. Förinni er heitið til Toscana í gönguferð með grasa- og sælkeraívafi. Ekkert smá spennandi, léttar gönguferðir, matreiðslunámskeið og smyrslagerð og ekki skemmir umhverfið.

Gjafir

20. desember: Herra og frú Galin brugðu sér í bæinn seinni partinn í dag og luku við helstu jólagjafakaupin. Við erum nú yfirleitt ekki lengi að þessu þegar við förum loksins af stað. Það er nú alltaf töluverður léttir þegar sér fyrir endann á jólagjöfunum. Ég myndi samt ekki vilja gera þetta neitt öðruvísi, ég gæti t.d. aldrei verslað jólagjafir fyrr á árinu, þá hef ég enga hugmynd um hvað fólk langar í.

Síðasti kennsludagur í dag fyrir jólafrí. Dagurinn var stuttur og ljúfur, við mæðgur vorum svo heppnar að lenda á sama jólaballi og gátum því verið samferða í morgun. Sæta spætan stóð alveg undir nafni í dag með fallega brosið sitt og fallega hárið. Um hádegi í dag vorum við svo báðar komnar í kærkomið jólafrí.

Hreingjörningi fer að ljúka og nú fer að koma tími á prjónaskap, bókalestur, útsaum, góðan mat, skemmtilegar bíómyndir o.s.frv.

Sko til jólaandinn hefur náð mér :)

Pirruð

19. desember: er ekki alveg í stuði til að blogga núna, er pisst. Heimasætan fékk jólagjöfina frá vinnunni sinni (sem hún vinnur tvo daga vikunnar, síðan í ágúst) og hún fékk meira en ég hef fengið frá minni vinnu sl. 15 ár samtals. Ef þetta er ekki HFF þá veit eg ekki hvað.

Vona að jólaandinn finni mig á morgun.

Kökubakstur

15. desember: Það er nú pínu skondið hvað myndirnar á dagatalinu passa oft við daginn minn, sérstaklega af því að ég opna það ekki fyrr en seint á kvöldin. Mynd dagsins er af krúttlegri dúkku sem heldur á tertu. Góð vinkona mín úr vinnunni er að fara að halda stúdentaveislu í næstu viku og ætlaði að baka kransaköku. Ég bauðst til að hjálpa henni, ekki af því að ég geti bætt einhverju við þekkingu hennar á kransakökubakstri, heldur til að læra þessa list. Hún bakar nefnilega bestu kransakökur sem ég hef smakkað.

Við notuðum pulsustútinn sem önnur samstarfskona mín keypti fyrir mig í Ammeríku í haust. Þetta heppnaðist svona ljómandi vel, þ.e. eftir að við sáum að bæði hnífurinn og sigtið áttu að vera inni í hakkavélinni.

Þetta er höndin á sætu spætunni en hún vildi auðvitað hjálpa til þegar uppáhaldskennarinn hennar var í heimsókn.

Ég er alveg búin að reyna mitt besta til að standa við stóru orðin frá því í síðustu viku að hætta í síðasta lagi kl. 4 í vinnunni og koma mér heim. En ég skil ekki hvað er mikið að gera, það er nú ekki eins og það séu próf fyrir jól í 4. bekk. Aðaltíminn núna fer í að prenta út dagatöl sem ég lét 6. bekk gera í tölvutímum í nóvember og desember. Stóri prentarinn er bilaður og ég verð að nota þann litla og hann er svo leeeeeeengi að prenta að ég er að verða biluð að bíða eftir honum. En kl. hálfsjö í kvöld var ég loksins búin að prenta allt sem tilbúið var. Nú klára þeir síðustu á morgun, það eru ekki nema svona 4 sem eiga eitthvað eftir.

Bæjarferð

14. desember: Fór með bekkinn minn í bæjarferð í dag. Við höfum verið að læra um byggingar í Reykjavík og sögu þeirra síðan um miðjan nóvember og lokaatriðið í fræðslunni var að fara með strætó niður í bæ og skoða augliti til auglitis þessar byggingar. Ferðin gekk vonum framar en ég var með úrvalsaðstoðarfólk með mér enda engin leið að fara ein með þetta lið í bæinn.

Álfaleikurinn í vinnunni endaði í dag og ég var orðin alveg viss hver væri hrekkjuálfurinn minn og það kom svo auðvitað í ljós að ég hafði rétt fyrir mér (en ekki hvað?) Álfurinn minn vissi af fælni minni á fjólubláan lit og notfærði sér það óspart, gaf mér fjólubláar jólakúlur, fjólubláan Tópas, fjólublátt naglalakk og á meðan ég var í bænum í morgun litaði hún (eða hjálparálfarnir hennar) alla töfluna hjá mér fjólubláa og stráði fjólubláum pallíettum á kennaraborðið mitt.

Heilagur tími

13. desember: Ég og sæta spætan ókum að pósthúsinu í dag og settum jólakortin í póst. Það var nú auðvitað röð við kassann en sem betur fer var enginn á undan mér sem fór að pakka inn gjöfum við afgreiðsluborðið eins og ég hef lent í. Ég var búin að kaupa frímerki á allt innanlands þannig að sá bunki fór póstnúmeraraðaður með teygju beint í kassann við afgreiðsluborðið. Þá þurfti ég bara að kaupa 6 frímerki til Norðurlanda og eitt til Bandaríkjanna. Við hjálpuðumst svo að við að líma þetta á.

Helgileikurinn heppnaðist svona líka vel í morgun, allir í sínu fínasta skapi og léku þetta óaðfinnanlega. Sætu systurnar sáu um undirleik og stóðu sig auðvitað frábærlega. Mikið er ég feginn að það er frá. Þá er það bara bæjarferðin á morgun til að klára Reykjavíkurþemað okkar sem við byrjuðum á um miðjan nóvember. Svo vil ég nú bara fara að senda þessi börn í jólafrí en það eru víst nokkrir dagar eftir enn.

Er í einhverju stríði við blogger, síðan vill ekki taka við myndbandinu af heimasætunni spila á fiðlu. Reyni aftir síðar.

Barnalán

12. desember: Stelpurnar mínar tvær eru svo frábærar að það hálfa væri nóg. Móðurhlutverkið er nú bara þannig að maður getur aldrei verið viss hvort maður er að gera réttu hlutina, oft kemur það ekki í ljós fyrr en löngu seinna, jafnvel mörgum árum seinna. Nú er sú eldri að nálgast fullorðinsár og sú yngri farin að stálpast og ég verð að segja að þær eru báðar afbragðseintök af manneskjum, skapgóðar, ákveðnar, góðhjartaðar, réttsýnar, kraftmiklar og hæfileikaríkar á mörgum sviðum. Ég held bara svei mér þá að ég verði að klappa mér aðeins á bakið, ég hef greinilega gert eitthvað rétt. Svo á ég auðvitað svolítið í einni í viðbót en stjúpdóttir mín er alveg í stíl við hinar, einstaklega vel gerð og frábær ung kona sem fer nú vonandi að komast heim af sjúkrahúsinu.

Í kvöld voru jólatónleikar tónskólans sem þær stunda nám við. Önnur á fiðlu en hin á þverflautu. Sú yngri var að byrja þverflautunámið nú í september og náði strax góðum tökum á hljóðfærinu sem er nú ekki það auðveldasta í heimi. Hún spilaði eins og engill á fyrstu tónleikunum sínum. Svona videoskrár eru svo stórar og lengi að hlaðast inn að ég held ég setji lag heimasætunnar inn á morgun.

Þær ætla að spila undir fyrir mig á helgileiknum hjá bekknum mínum á morgun, eins gott að nýta þessa tónlistarmenntun sem við höfum borgað fleiri tugi ef ekki hundruðir þúsunda fyrir, því ekki fá þær þessa menntun í skólanum sínum sem hefur ekki haft tónmenntakennslu í mörg ár.

Jólakortin tilbúin

8. desember: Veit eiginlega ekki hvað er á þessari mynd og ég er svo þreytt eftir daginn (æfingar fyrir helgileikinn og friðarstillingar eftir frímínútur taka á taugarnar) að mér er eiginlega alveg sama. Það besta við þetta dagatalsverkefni er að ég tek fram myndavélina á hverjum degi, þó ég taki fáar myndir.

Ég eyddi góðri stund í að skrifa jólakortin í kvöld, bara jólatónlist og kósí. Sæta spætan og ég fengum okkur mjólk og smákökur þegar við komum heim úr skólanum. En ég ætla bara snemma að sofa í kvöld, það er nefnilega margt skemmtilegt á dagskránni um helgina.

Erill

Er svo þreytt eftir kennsluna, fundinn og útsaumsnámskeiðið í kvöld að ég verð að setja inn dagatalsmynd dagsins á morgun.

Það sem ég þrái jólafrí núna og það hjálpar nú ekki til að þurfa sífellt að vera að leysa snjóstríðsvandamál hjá nemendum mínum. Umsjónarkennarastarfið er ekki alltaf dans á rósum.

Hreyfing

5. desember: Það er nú ekki hægt að fara út að hjóla þessa dagana en veðrið hefur verið yndislegt til að fá sér smá göngutúr og ég þurfti einmitt á því að halda eftir glímuna við misvitra einstaklinga í dag, maður fær svo sannarlega alla mannlega flóru inn í grunnskólana (Í hvaða mánuði er 17. júní? Getiði svarað því? Ekki þessi einstaklingur!). En göngutúrinn er líka liður í því að tábergssigið mitt verði eins aumt og bólgið og mögulegt er fyrir miðvikudaginn en þá á ég tíma hjá lækni og vona að hann geti séð hvað er að og kannski eitthvað hjálpað mér. Í haust hefur þetta versnað til muna, ég fer einn göngutúr með hundinn og er hölt í tvo daga á eftir með tilheyrandi verkjum í hverju skrefi.

Annars fór helgin í sjúklinga, elsku mamma þrírifbeinsbrotin, stjúpdóttlan fárveik á spítala og litla sæta frænka viðbeinsbrotin. Þetta flokkast vonandi undir "Allt er þá þrennt er" og verður ekki meira í bili!

Ég fékk upplýsingar um hvernig á að stífa dúka með sykurvatni í dag. Ætli ég reyni ekki einu sinni enn að búa til skál úr prjónuðu dúkunum mínum.

Lífið er leikur

2. desember: Þessi gluggi minnir mig á að ég leik mér ekki nógu mikið. Það eiga allir að halda í barnið í sér og leika sér af lífi og sál eins oft þeir geta. Mér finnst þessi vinna mín þvælast ansi mikið fyrir jólastússinu og jólakósí-stundunum sem mig langar að eiga nú í desember. Ég var til hálf sjö í gærkvöldi að klára og í dag ætlaði ég svo sannarlega snemma heim en endaði á því að vera til hálf fimm. Þetta gengur auðvitað ekki og í næstu viku skal sko verða breyting á, heim ekki seinna en fjögur alla næstu viku er markmiðið.

Þetta var nú strembinn dagur hjá fleirum en mér í dag. Sæta spætan var auðvitað í skólanum í morgun eins og lög gera ráð fyrir og hennar dagur endaði á íþróttatíma, svo fór hún í eins og hálfstíma þrekæfingu í fimleikunum og eins og það væri ekki nóg þá var líka bekkjarkvöld hjá henni á skautasvellinu. Þar hamaðist hún í tvo tíma. Ég var því ekki hissa á því að hún skildi sofna á meðan hún beið eftir matnum. Tinni gat auðvitað ekki stillt sig um að kúra hjá vinkonu sinni.

Síðustu dagar sumarfrísins

Jæja þá er sumarfríið að verða búið þetta árið. Ég hef nú ekki farið mikið út úr bænum enda alltaf best að vera heima. Vikuferð til Spánar í byrjun júní með vinnunni var góð viðbót við íslenska sumarið og svo tímdi ég nú ekkert að fara úr blíðunni hér í Reykjavík til að heimsækja norðurlandið með sínar 6°C. En um verslunarmannahelgina dró unglingurinn okkur á fjölskylduhátíð í Vatnaskógi sem var bara fínt þó veðráttan hafi verið heldur rök. Hundkvikyndið skemmti sér mjög vel og þau voru þreytt, börn og hundur þegar við komum heim aftur.

Ég hef nú ekki bara verið í fríi, maður fær ekki frí frá heimilisstörfunum auðvitað og svo hef ég líka verið dugleg að skoða skemmtileg amerísk kennslublogg á netinu í sumar þar sem ég hef fengið fullt af hugmyndum fyrir kennsluna næsta vetur, en ég á að taka við fjórða bekk. Ég ákvað að herma eftir amerísku súperkennurunum og stofnaði nýtt blogg sem verður bara um kennsluhugmyndir, mest auðvitað fyrir fjórða bekk, út af sottlu ;-) Bloggið heitir Kennslukonan.

Nú þarf að fara að huga að to-do lista sem þarf að komast í framkvæmd áður en starfsdagarnir hefjast.

Að prenta á efni

Ég er búin að vera með efnisprentun á heilanum undanfarnar vikur. Um daginn sá ég aðferð á pinterest.com sem ég ákvað að prófa en hún felst í því að prenta mynd með laser prentara á venjulegt A4 blað, hvolfa myndinni á efni (athugið að prenta spegilmynd) og nota málningarþynni (paint thinner) til að leysa upp litinn og nudda honum á efnið. Ég nennti ekki að leita að málningarþynni þannig að ég náði í acetonið og hugsaði með mér að málningarþynnir og naglalakkseyðir hljóti að vera nokkurn veginn sami hluturinn og það kom á daginn, þetta svínvirkar, maður þarf samt að nudda mjög fast ofan á blaðið og bleyta nokkrum sinnum með þynninum því hann er svo fljótur að gufa upp (og muna að hafa góða loftræstingu svo maður verði ekki ruglaður í kollinum). Þegar ég var búin að gera nokkrar prufur tók ég fram viskustykkin úr Söstrene Grene sem ég keypti um daginn og setti myndina og textann sem ég var búin að búa til í tölvunni á efnið.

Best er að líma efnið niður á borð og líma svo pappírinn niður á efnið. Það er nefnilega hægt að gera ótrúlega fínlega merkingu með þessari aðferð. Ég bætti svo smá útsaumi við, hjarta utan um heimilisfangið og æ-ið varð rautt. Ég geri ráð fyrir að þetta virki líka með litaprentun, en á pinterest var talað um að prentarinn yrði að vera laser því bleksprautuprentarar myndu láta myndina renna of mikið út.

En þetta er ekki eina aðferðin því ég prófaði líka að strauja Freezer paper á léreft og snyrta brúnirnar. Síðan er pappírinn/efnið sett í gegnum bleksprautuprentara sem prentar það sem maður vill á efnið. Þegar þetta er komið í gegnum prentarann er pappírinn rifinn í burtu og maður er með efni með prentuninni á.

Allt þetta varð til vegna þess að ég skoða pinterest.

Blúndur

Mikið var ég glöð hvað sjónvarpið var með ömurlega dagskrá í kvöld. Ég drattaðist upp úr sófanum og framkvæmdi hugmynd sem ég hef séð á nokkrum bloggsíðum undanfarið.

Ég byrjaði á að finna alla blúndudúkana mína, suma hef ég prjónað, aðrir eru heklaðir dúkar frá ömmu heitinni og nokkra hef ég keypt í gegnum árin í Kolaportinu.

Ég setti heitt vatn í skál og setti 3 dl af sykri út í, hrærði vel þar til sykurinn var uppleystur.

Svo bleytti ég vel í dúknum, vatt mesta vatnið úr og ...

... strekkti yfir glerskálar. Nú þarf bara að bíða þar til á morgun til að athuga hvort þetta hefur heppnast. Aðalspurningin er hvort ég setti nógu mikinn sykur til að dúkarnir harðni almennilega. Kosturinn við að nota sykurvatn frekar en veggfóðurslím er að ef maður fær leið á skálunum og vill fá dúkana sína til baka, þá þvær maður bara sykurinn úr og leggur dúkinn flatan til að þorna.

Árshátíð yngsta- og miðstigs var í vikunni í vinnunni. Ég slapp ótrúlega vel frá þessu þetta árið, en enskukennarinn tók að sér að skipuleggja og æfa leikrit á ensku með 6. og 7. bekk. Ég sá um að sauma búninga (lítið mál) og svo var ég beðin um að sauma einn lax sem tókst bara þokkalega. Ég var því alveg sultuslök í lok árshátíðarinnar.