Áramótaheit og annar óskapnaður

Áramótin finnst mér alltaf svolítið spennandi í þeim skilningi að þá er heilt nýtt ár framundan með öllum sínum möguleikum og tækifærum. Svona jarðbundin persóna eins og ég er, er alltaf að reyna að komast út fyrir þægindarammann, gera eitthvað nýtt og spennandi, stundum tekst það en oftast er ég of varkár. Mér finnst samt þessi sprengjulæti um áramót ekki spennandi og væri alveg slétt sama um að sleppa þeim.

Samt eru ný tækifæri og ný verkefni alltaf spennandi, jafnvel þó þau séu hversdagsleg.

Ó já, reynum það ...

Spennandi, hvert ætti ég að fara?

Jólin nálgast eins og óð fluga

Svona er aðventukransinn þetta árið. Einfaldur og látlaus og kostaði ekki krónu. Um að gera að vera hagsýnn á þessum árstíma.
Ég gerði viðburðardagatal fyrir okkur mæðgur nú í lok nóvember þar sem jólasveinninn sinnir frekar yngri börnum og sæta spætan vildi ekki súkkulaðidagatal.

Ég náði mér í grein af birkitré úr garðinum og spreyjaði hana hvíta og nokkra köngla líka sem ég hafði tínt hér í hverfinu.

Svo keypti ég svona spjöld með númerum í IKEA, tveir pakkar, 20 spjöld kostuðu heilar 220 krónur. Á miðana skrifaði ég svo ýmislegt sem við ætlum að gera til að undirbúa jólin, t.d. horfa á jólamynd, fara á kaffihús, pakka inn jólagjöfum, dekur-spa hér heima, baka smákökur, skera út laufabrauð og sitt lítið af hvoru sem kemur okkur í hátíðarskap.

Við erum búnar að skreyta svolítið fyrir jólin, en í ár langar mig mest að hafa hvítt og látlaust í jólaskreytingunum.

Fyrstu aðventuhelgina gerðum við systkinin svo laufabrauð hér í bílskúrnum. Það heppnaðist bara alveg ljómandi vel þó að mamma og pabbi séu að sóla sig í útlöndum en mamma hefur stjórnað þessu í áraraðir.
Og nú er svo ljómandi jólalegt úti, það er vonandi að það haldist nú þannig fram að jólum. Samt ekki of mikinn snjó, takk fyrir.