Aldrei nóg

Góð vinkona mín sagði einu sinni þegar einhver sagði að hún hefði fitnað, "það er sko aldrei nóg af mér!" Þetta er skemmtilegt viðhorf og á svo sannarlega við þessa vinkonu, margar aðrar og sjálfa mig líka. Samt sem áður er hvorki æskilegt né þægilegt að burðast með of mörg kíló utan á sér. Ég hef eins og fleiri safnað nokkrum aukakílóum sl. ár sem fannst ég svo skemmtileg að þau vildu ekki fara. Ég er ekki sú duglegasta í leikfimi eða annarri hreifingu þannig að það óx mér svolítið í augum að gera eitthvað í málinu, svo finnst mér líka voða gott að fá mér nammi eða borða kökurnar sem mér finnst skemmtilegt að baka.

Það var því ákveðin uppljómun þegar ég las fyrir rúmu ári síðan að þyngdarstjórnun væri 70% matarræði og 30% hreifing. Þegar ég sá þetta hugsaði ég með mér, nú! fyrst þetta eru hlutföllin get ég þetta alveg ... og nú rúmu ári seinna eru um 10 kg farin, öll föt fara mér betur og ég er sátt við árangurinn.

Hvernig fór ég að? Ég byrjaði á því að fá mér app í símann minn sem heitir loose it en með því hélt ég matardagbók á hverjum degi í tvo mánuði. Ástæðan fyrir matardagbókinni var að ég hef aldrei á ævinni farið í megrun eða talið hitaeiningar svo þetta var smá kínverska fyrir mér. Með því að halda þessa dagbók þá áttaði ég mig á hitaeiningu sem fylgdu hinum ýmsu matvælum, drykkjum og sælgæti en ekki síður hversu fáar hitaeiningar fara við hreifingu (þar kemur skýringin á 70/30 hlutfallinu).

Þegar þetta undirbúningstímabil var búið setti ég reglurnar:

1. Njóta þess sem ég borða.
2. Fá mér bara einu sinni á diskinn í kvöldmatnum.
3. Sleppa öllu nasli eftir kvöldmat.
4. Hóf er best í öllu.
5. Virða reglu nr. 1 og taka reglu nr. 2 og 3 mátulega alvarlega.

Fyrir utan þetta borða ég allt sem mig langar í en gæti auðvitað hófs. Með þessari aðferð hafa farið að meðaltali um 1 kg á mánuði sem mér finnst hæfilegt og ég veit líka að kílóin safnast á mann á mörgum árum og því er eðlilegt að það taki tíma að losna við þau aftur.

Eitt að lokum:

Hrökkbrauð

Ég fékk þessa uppskrift að hrökkbrauði frá Svölu vinkonu minni í haust en kom því aldrei í verk að baka fyrr en núna fyrir nokkrum dögum. Þetta er afskaplega einföld og góð uppskrift, bráðholl auðvitað og fljótleg.

• 1 dl sólblómafræ
• 1 dl graskersfræ
• 1 dl hörfræ
• 1 dl sesamfræ
• 1 dl gróft haframjöl
• 3 1/2 dl heilhveiti/spelt
• 1 1/4 dl olía
• 2 dl vatn
• 2 tsk salt

Öllu blandað saman í skál og hrært í með sleif. Ég set bara eina tsk af salti í deigið og geymi hina til að mylja yfir þegar ég er búin að fletja þetta út.

Deiginu skipt í tvennt og flatt út á milli tveggja bökunarpappíra.

Síðan á að skera í deigið með pizzahníf eða kleinujárni til að fá hrökkbrauðið fallegt í laginu en ég gleymdi því auðvitað í hita leiksins og skar í lengjur í staðinn um leið og þetta kom úr ofninum. Hér set ég hina tsk af saltinu yfir.

Bakað í 200°C heitum ofni í um 20 mínútur.

Fallegt, ekki satt? og bragðgott. Meira að segja sæta spætan sem lætur nú yfirleitt ekkert hollt sleppa inn fyrir sínar varir er æst í þetta hrökkbrauð.

Merci

Mynd héðan

Frúin er búin að skrá sig á frönskunámskeið sem hefst í kvöld hjá Alliance francaise. Ástæðan fyrir þessu málanámi mínu er auðvitað áhugi minn en líka það að heimasætan er að byrja í frönsku í framhaldsskólanum sínum og því finnst mér upplagt að við lærum þetta saman frá byrjun.
Eins og þetta sé nú ekki nóg er frúin líka í einum áfanga í dreifnáminu sem hefur mallað hægt og rólega undanfarin ár og sér nú fyrir endann á. Mín útskrifast jafnvel í vor!
Planið er að taka ræktina með trompi, mín er komin með kort í World Class og ákveðin í því að verða ekki styrktaraðili heldur virkur meðlimur.
Önnin klárast svo með gönguferð um Toscana með grasa- og sælkeraívafi með góðri vinkonu. Það er því ljóst að mér á ekki eftir að leiðast næstu mánuðina frekar en fyrri daginn

Á kantinum bíður bloggfærsla um handavinnu en ég kláraði loksins prjónaveskið mitt um daginn og svo fékk ég undurfagra heklaða ljósaseríu frá bestu systur í afmælisgjöf. Verð að gefa mér tíma til að mynda herlegheitin.

Fyrsta jólaboðið

 23. desember, Þorláksmessa: Í kvöld héldum við fyrsta jólaboðið þessi jól. Stjúpdóttirin og hennar fjölskylda komu til okkar, borðuðu kalkún og við höfðum það huggulegt saman. Hún er því miður ekki alveg laus við afleiðingar aðgerðarinnar sem hún fór í í byrjun mánaðarins enda er erfitt að halda kyrru fyrir og hvíla sig þegar maður á tvö börn og jólin alveg að bresta á. Hún er því ósköp slöpp greyið þessa dagana, vonandi nær hún að hvíla sig vel næstu vikurnar svo hún geti farið að byggja upp kraftinn að nýju. En það var gott að fá þau í heimsókn og gaman að spjalla og njóta samvista við þau. Það er nefnilega það sem svona hátíðir snúast um, að vera með ástvinum sínum.

Nú hefur pökkunum fjölgað undir trénu þó ekki hafi þeir allir skilað sér í hús ennþá. Við erum búin að koma öllum pökkum af okkur nema til ömmu en hann kemst til skila í fyrramálið.

Þá er bara einn dagur eftir af þessu dagatalsverkefni. Mér hefur fundist þetta skemmtilegt og ég held bara að það verði skrítið þegar þetta klárast. Kannski ég taki nýtt verkefni fyrir í janúar, ég væri til í að finna eina góða hugmynd á Pinterest á hverjum degi og spjalla um hana, eða kannski framkvæma!

Línudans

10. desember: Lífið er línudans. Í dag hitti ég góða vinkonu sem býr langt í burtu og við áttum indæla stund saman, spjölluðum um heima og geima. Í dag kom líka í ljós að stjúpdóttir mín sem liggur á sjúkrahúsi eftir aðgerð verður ekki eins fljót að jafna sig og við vonuðum. Vonandi  lagast hún sem fyrst, börnin hennar bíða spennt eftir henni og hún er ekki vön að slá slöku við.

Í dag fórum við líka í afmælisboð til mágkonunnar kæru og fengum heitt súkkulaði og kökur, ekki amalegt það.

Í dag var fyrsta alvöru vetrarveðrið hér í borginni, skafrenningur og þæfingur á götunum. Alltaf gott á svoleiðis dögum þegar allir eru komnir í hús, eins veðurhrædd og ég er. Þegar vetrarveðrin geysa vil ég bara hafa allt mitt fólk hjá mér og njóta samvista við það, alls ekki taka neina áhættu.

Hreyfing

5. desember: Það er nú ekki hægt að fara út að hjóla þessa dagana en veðrið hefur verið yndislegt til að fá sér smá göngutúr og ég þurfti einmitt á því að halda eftir glímuna við misvitra einstaklinga í dag, maður fær svo sannarlega alla mannlega flóru inn í grunnskólana (Í hvaða mánuði er 17. júní? Getiði svarað því? Ekki þessi einstaklingur!). En göngutúrinn er líka liður í því að tábergssigið mitt verði eins aumt og bólgið og mögulegt er fyrir miðvikudaginn en þá á ég tíma hjá lækni og vona að hann geti séð hvað er að og kannski eitthvað hjálpað mér. Í haust hefur þetta versnað til muna, ég fer einn göngutúr með hundinn og er hölt í tvo daga á eftir með tilheyrandi verkjum í hverju skrefi.

Annars fór helgin í sjúklinga, elsku mamma þrírifbeinsbrotin, stjúpdóttlan fárveik á spítala og litla sæta frænka viðbeinsbrotin. Þetta flokkast vonandi undir "Allt er þá þrennt er" og verður ekki meira í bili!

Ég fékk upplýsingar um hvernig á að stífa dúka með sykurvatni í dag. Ætli ég reyni ekki einu sinni enn að búa til skál úr prjónuðu dúkunum mínum.