Skólavörur

Þá eru herra og frú Galin búin að versla skólavörur fyrir börnin sín tvö. Ég fór auðvitað í gegnum allar hálfkláraðar og næstum ónotaðar bækur sem til voru á heimilinu og gat notað helling fyrir Þórunni en það var nú minna til fyrir Ólöfu. Við versluðum í Office1 fyrir 5900 kr stílabækur o.fl. fyrir þær báðar í gær og í dag fékk Þórunn að kaupa sér nýja skólatösku og pennaveski sem kostaði samtals um 2000 kr. (RL og Office1). Þarf sennilega að leyfa Ólöfu að velja sér nýtt pennaveski, hennar er orðið ansi sjúskað.
Ég er bara sátt við þessa upphæð, 8000 kr. í skólavörur fyrir tvö börn.

Fuglar í hreiðri

Svona lætur Frú Galin 3 kjúklingabringur duga fyrir 4 manna fjölskyldu (það er einn pakki afgangs). Skar hverja bringu í 3 bita, steikti á pönnu, steikti líka sveppi. Pakkaði þessu ásamt sneið af camembert osti inn í smjördeig og allir ánægðir. Nema kannski ég, þetta tók rúman klukkutíma í vinnslu, soldið seinlegt en mjög gott.
Uppskriftin er frá Rachel Ray.

Uppskera í dag

Tók upp fyrstu gulræturnar og rófurnar í dag. Voðalega lítið og krúttlegt, eins gott að maður þarf ekki að fæða fjölskylduna með þessu. Gulræturnar komu upp úr mjólkurfernunum en rófurnar eru úr grænmetisbeðinu.

Það voru líka 3 jarðaber tilbúin, mmm ljúffeng og góð.

Hagsýna húsmóðirin

Ég er búin að vera að lesa blogsíður síðustu daga. Ég hef verið að kynna mér lífsstíl sem kallast frugality, það þýðir að láta sér nægja lítið, eyða litlu, nýta vel það sem maður á og ekki síst að henda ekki verðmætum eins og mat.

Hér er smá kynning á þessu frá konu í Frakklandi.

Svo eru hér nokkrar blogsíður sem ég hef lesið:

Frugal girl, My year without spending og Frugal chick.

Hér er myndband um neyslusamfélagið eins og það er núna og hvernig það þróaðist frá ca.1950.

The story of stuff

Ég er alveg til í að einfalda líf mitt og spara fé í leiðinni, en það er fín lína á milli þess að vera hagsýnn eða nískur. Hagsýni er góð en níska er ekki góð. Mér líst best á hugtakið frugalista en það þýðir að vera meðvitaður neytandi, spara á sviðum sem skipta mann litlu máli (eins og að venja sig á að slökkva ljós þar sem enginn er) en velja svo vel það sem maður vill eyða í.

Ég hef aldrei þolað að henda mat, og þeir sem hugsa frugal eru líka á móti því. Matarkostnaður er stærsti útgjaldaliðurinn á þessu heimili og því auðveldast að leita leiða þar til að lækka kostnað.

Verslunarmannahelgin í Svínadal og fleira

Picnic á pallinum í síðustu viku. Guðný og fjölskylda kom og mamma líka. Ég bakaði brauð og bláberjamuffins.

Muffins með bláberjum út í vöktu lukku hjá öllum nema Ólöfu sem fannst eins og það væri sulta í þeim og hún þolir ekki sultu.

Lilja fór í pottinn með Ólöfu, Guðrúnu Maríu og Ástu og líkaði bara vel.

Guðný sat og prjónaði í góða veðrinu.

Á laugardaginn fórum við í sumarbústaðinn í Svínadal.

Á sunnudeginum komu Sigurvin, Rúna og börn til okkar.

Við héldum hálfgerða kvöldvöku á sunnudagskvöldið með gítarspili og söng.

Alltaf stuð að hoppa á trampolíninu.

Við Siggi spiluðum rommý og ég vann ;-)

Rúna, Ólöf, Elín og ég fórum í göngutúr til að skoða alla máluðu steinana í hlíðinni fyrir ofan bústaðinn.

Í bústaðnum eru fullt af dönskum tímaritum sem maður getur gleymt sér við að skoða.

Kvöldvakan okkar í logni og hlýju veðri. Við hlustuðum á Árna stjórna brekkusöng í útvarpinu. Ég held að flestir syngi betur en kallinn, svei mér þá.

Kertaljós og rómó á pallinum.

Daníel lék sér með myndavélina allt kvöldið.

Brunch á pallinum á mánudagsmorgun í blíðunni.